Gündelik işler deyip de geçme!

Çocuk bakıcısı ve anne ilişkisinin analizi

Gündelik işler deyip de geçme

Sevgili anne

Bir annenin kızı olursun, belki kardeş sonra.. zamanla eş olursun..

Herkes gibi değişen yaşam rollerine ayak uydurmakla geçerken ömür
gün gelir toplum tarafından kutsanan annelik rolüne girersin.

Lohusalık, ilk heyecanlar, belki değişen kimliklerle aile içi çatışmalar derken
bir değişim daha olur aile yapısında..

Bakıcı dahil olur eve.

‘Güler yüzlü, şefkatli, çocuğuma kendi çocuğu gibi bakacak bir bakıcı teyze arıyoruz’
diye başlar bu serüven

Çocuk uyurken ev işlerini de yapsın..

Benim için çocuğum önceliklidir ev işleri gerekirse kalsın..

Ama öyle evi dağınık da bırakmasın bi yemek pişiriversin..

İşte her çocuk bakımı hikayesi böyle başlar..

Anlaşmalar yapılır. Zaman içerisinde cızırtılar çıkar.  Mekanizma öyle rahat konuşulduğu gibi işlemez.

Ya anne öfkelenir, ya bakıcı. Bakıcının işe ihtiyacı vardır, annenin yardımcıya. 

Normalde ikisi de genel olarak memnundur ama…

Amalar gittikçe artar!

Tüm süreçler böyle işlemiyor tabii ki. Yine de sıklıkla gördüğüm bu durumun temellerine inmek gerek.

Bir anne evde tek başına çocuğuna baktığında, o gün çocukla çok sakin bir gün geçirilmemişse, anne de biraz yorgun hissediyorsa ev işleri aksayabiliyor. Danışmalarda annelerin bu konularda ruh sağlığını desteklemek amacı ile önce kendisini korursa ailesi için en doğru atım atmış olacağını ve kendilerini korumaları konusunda neler yapabileceğini anne ile beraber değerlendiriyoruz.

Aynı durum bakıcılarda da konu oluyor. Bir anne, hem çocuğuma baksın hem ev işleri yapsın dediğinde aslında eve ikinci bir anne arıyor.  Akşam nasılsa evine gidiyor sonra ben ilgileniyorum evinde dinlenir nasıl olsa cümleleri hemen geliyor tabi ki arkadan. Bakıcının da mesaisi bitince kendi sorumlulukları belki kendi okuldan gelen çocuğu, ya da ev işleri olduğu gerçeğinin muhakkak düşünülmesi gerekmekte.

İstihdam bürolarında Kurumun psikolojik danışmanlık servisinde en çok çalıştığımız duygu öfke.. Bakıcılar hem ev işi hem çocuk bakımı ile meşgul olduklarında yani evin günlük sorumluluklarını aldıklarında bir süre sonra kendi hayatlarında ki anne rolünü çalıştıkları eve taşımaya başlıyorlar. Bu durum kişiden bağımsız olarak sürecin getirdiği bir sonuç. Çocuğun ve evin düzeni ile ilgili bilinçaltında anne ile rekabet başlıyor. İki tarafta birbirlerini eleştiriyor, öfke duyuyor. Çocuğumuzla çok iyi ilgileniyor ama.. Cümlelerin altında annelerin de farkında olmadan dahil olduğu bu rekabet ortamı yatıyor.  

Önemli olan ve öncelikli olan çocuktu.

Çocukla da iyi ilgilenen bir bakıcı var ama diğer konularda anlaşamıyorsunuz değil mi?

Çünkü dengeler bozuldu. Duygular karıştı. Roller birbirine girdi.

Nedir peki bunun çözümü?

Bu iş birlikteliği yapılırken kurumun yanında ve uzman eşliğinde yapılması, kurumun birçok aile sürecinde tanıklık etmesi sebebi ile önerilerinin dikkate alınması iki tarafı da koruyacak adımlardan birincisi.

Aynı zamanda maaşı belirlenirken çocuk bakımı ve evi işi olarak ödemenin iki ayrı başlıkta hazırlanması da yaşanacak sorunların önüne geçecektir.

Ruh sağlığı iş yaşamında da aile yaşamında da sizlerin temel direğidir. Bunu korumak da sizin öncelikli göreviniz.  Gerekli desteği alıp kendinizi korumak için fırsatları her zaman değerlendirin.

Sağlıklı Ruhlar diliyorum.

YORUM EKLE
banner441

banner566

banner554

banner558

banner141

banner557

banner568