İzin ver...


“Bazen hayatından birilerinin gitmesine izin vermek gerek” dedi geçenlerde bir arkadaşım ve devam etti; “Bu ister sevgilin olsun, ister arkadaşın.” 
Zor ama bir o kadar da doğru.

Bazen o kadar seviyorsun ki körleşiyorsun.

Bazen o kadar tutunuyorsun ki bağlılıktan bağımlılığa geçiyorsun.

Bazen o kadar çok şeyi ona bağlıyorsun ki o olmayınca hayatın duracak zannediyorsun.

Bazen o kadar çok güveniyorsun ki karşındaki güvenini boşa çıkardığında alt üst oluyorsun.

Kimi zaman o gitmek istiyor, sen onu bırakmaya hazır olmuyorsun. Gitmek isteyeni tutmaya çalıştıkça yoruluyorsun, ödün veriyorsun, kendini bir yana bırakıp başka bir insan oluyorsun.

Kimi zaman senin çekip gitmen gerekiyor onun hayatından. Karar veremiyorsun, ya pişman olursam diyorsun, uzattıkça uzatıyorsun. Gidemedikçe de, vazgeçemedikçe de yine sıkılan, üzülen, hayatından çalınan sen oluyorsun.

Tamam, birilerinin gitmesine izin vermek ya da birinin hayatından çıkıp gitmek hüzünlü…

Belki bir vazgeçiş, belki de kabulleniş. Belki bir mola, belki kendini dinleyiş. Ama aynı zamanda da hürriyet… Azad ettiğinde sen de azad oluyorsun sanki. Vazgeçtiğinde anlıyorsun galiba, kendini bazı ilişkilere, bazı insanlara ne kadar da mahkûm ettiğini. Senin ondan önce de olduğunu, o olsa da olmasa da her daim değerli olduğunu, o olmadan da iyi bir arkadaş, iyi bir sevgili olabileceğini fark ediyorsun.

Hem şuna inanıyorum; izin verdiklerinizin rolü bitmemişse hayatınızda, yine bir gün çıkar gelirler elbet. Belki de bu sefer taze taze, yeni bir solukla.

“Bazen gitmek gerek, sırf dönebilmek için” diyor ya Kaybedenler Kulübü’nde. Bence de bazen gitmek, bazen de gitmesine izin vermek gerek. Hem özgürleşmek, hem kendi değerini yeniden fark etmek, hem de hayatında yeni şeylere yer açmak için…



yeni yazım bu ay yine ana manşette....




YORUM EKLE
YORUMLAR
Harika Ufuk
Harika Ufuk - 3 yıl Önce

muhteşem bir yazı...

AYŞEGÜL
AYŞEGÜL - 3 yıl Önce

Aslında çok doğru ama arada çocuklar varsa kendin kendin birtürlü olamıyorsun çocukların için hayatını mezara sokuyorsun ve çocuklar için çaba sarfediyorsun herşeyim çocuklarım ....biz istemesekte çocukların mutluluğu için hayatından bile vazgeçebiliyorsun ...keşke gerçekten almış olduğumuz karar için geç kalmamış olsaydım .... Neler vermezdim bunun için....

banner441

banner566

banner554

banner558

banner141

banner557

banner568