Kırbaç

köhne hikâyemizin kabul töreni
çürümüş iksir fısıldadı hasarlı anıları
ellerinde kalbimin kat izleri
karanlık olmadan ışık olmaz
rüzgârla dans ederken kaçılmaz
sıçrayarak zamanda yanılgılarla
düştük cehenneme
bir sofrada içtik ikimiz aynı emelde 
musallat oldu ruhumuza 
yanlış tutkular, dinmeyen acılar
kelebeklendi ödünç hayatlar
yuttu karanlık umudumuzu
çekti içine bizi kör kuyu 
sönmeyen ateş kaos
uçup giden ölümsüzlüğümüz
uyanamadığımız bir rüyadayız

" Sesin Limanları " adlı kitabımdan

YORUM EKLE
banner441

banner566

banner554

banner558

banner141

banner557

banner568