Kısalan düşler


Mehmet Kuvvet

Mehmet Kuvvet

Okunma 01 Eylül 2017, 09:33

- saçları ağarıp uzadıkça,

düşleri kısalmıştı şairin! - 

Hala çember çizgisinde seninle konaklamaktayım. Tadı buruk demli çayımın… Bir sonraki durağa başladı yolculuk! İçinde bulunulan şartlar hangi dizeleri, hangi satırları tanıştırıyor günle? Bıraktım! Her şey böyle kalsın. Böyle erişilmez… Böyle doyumsuz.
Daha “İçinde biz varız.” diyeceğimiz pek çok yazıyı okuyabilecek miyiz birlikte? 
Kilitlendim... Meğer ne çok sendeymişim... Dudaklarına tutkuyla bırakmayı hayal ettiğim imza aklımda hala! Gelmeden gitme sakın!

Gidiyor şair! 

Nereye mi?
Sükûnetle gezinirken yemyeşil bir dağın eteklerinde bir mağara görürsün. Bilinmeyene karşı hep bir merak vardır ya insanoğlunda; bir anda mağaranın içinde bulursun kendini. Önce bir şey göremezsin, sonra gözlerin alışır karanlığa. Her ne kadar ürpersen de, gizemli bir şeyler görebilme tutkusuyla, korkuna rağmen ilerlersin. Sonra birden yalnız hissedersin kendini. Ve seslenirsin: ''Kimse yok muuuuu?'' Bir ses gelir karşıdan ''Kimse yok muuuuu?''  ve gülümsersin. Böyle bir şey işte... Yankılanan, tanıdık, gülümseten bir ses... Sevgiyi haykırdığında aynı cümlelerle yansıtacak olan bir mağaraya gidiyor şair. Kendini kandırıyor olsa da… 

içinde esmeli insanın 
susmamalı şarkılar 
delice bir çağlayandın içimde
her tutuşmak istediğimizde
başka ellerdi konuştuğumuz
ellerimiz yokmuş meğer

Karşılıklı duvarlara asılı iki çerçeve gibi durup, kırışmamak için savaşmak gerekirdi zamanla. 

kalbim miydi, midem mi aç olan
ağlamaya gülme kadar yakınken
kovuldum ölüme aşktan

Dipsiz bir yar içinde, yankılanıyor sesim. Kaç randevumuz oldu ve ben kaçını unuttum? Alkolün gözkapaklarıma asıldığı saatlerde kaç mesaja gülümsedim! 
Ruhumu dört bir yana savururken kemanın ince ezgileri, gitarın iki teli arasına sıkıştım saatlerce. Yükselip çıkamadım çemberinden uçurumun. 

iki yan uçurum
içi mi, dışı mı ölüm

Vaktimiz olmadı sevmekten sevişmeye. Uzaklaşmaktan, yakınlaşmaya zaman olmadı. Büyüttüm hacmini yalnızlığın, tüm boşluğu içimdeydi kovanın. Bir ömür canı yanıp ağlayacak olsa da; "Çiçekleri bir birine kenetli ellere tutuşturun ardımda.” dediğinde; doğum günüydü, ölmüştü şair!

banner363
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.