Ne mi öğretiyorum çocuklarıma?

İpek Danış Gaziantep'ten yazdı...

Ne mi öğretiyorum çocuklarıma?

Hanımeli çiçeğinden bal yemeyi mesela, 26’dan tavşan çizmeyi, nane, biber, limon tuzunu karıştırıp ekşi katmayı, elektrikler kesildiğinde mum ışığında elleriyle tavşan, köpek yapmayı, koltuk minderlerinden ev kurmayı öğretiyorum. Her şeyin çok karmaşık ve teknolojik olduğu bu çağda beni çocukken mutlu eden ufak şeylerle de mutlu olsunlar istiyorum.

“Teşekkür ederim” ve “günaydın” kelimelerinin insanın içini ne kadar ısıttığını, gününü ne kadar aydınlattığını öğretiyorum mesela. Dürüstlüğün hayattaki en güzel şey olduğunu anlatmaya çalışıyorum, “en önemlisi de insanın kendisine karşı dürüst olmasıdır” diyorum.

İsim şehir’i, ip atlamayı öğretiyorum. Karnımızı doyurmak için çok karmaşık tatlara gerek olmadığını, salçalı ekmeğin de çok lezzetli olduğunu anlatıyorum. “Mühim olan severek, sağlıkla, acıkarak yemek” diyorum.

Kel Mahmut’a, İnek Şaban’a gülerek büyüsünler, o geçmiş zamanlardaki saflık, iyi niyet hep içlerinde bir yerde taze kalsın istiyorum.

Her canlının eşit yaşam hakkına sahip olduğunu öğretmeye çalışıyorum; çiçeklerini gün aşırı sulamaları gerektiğini. Bir şeye emek vermezsen sonuç alamayacağını, suladığın çiçeğin açması ile hissettiğin mutluluğun yerini sepetler dolusu çiçeğin dolduramayacağını.

Kardeşe sahip olmanın dünyanın en güzel şeylerinden birisi olduğunu anlatıyorum onlara, ve hiçbir zaman birbirlerinin elini bırakmamaları gerektiğini. Ailecek geçirilen güzel zamanın ileride onlara güzel anılar olarak döneceğini söylüyorum, ve her hatırlamada gülümseyeceklerini.

Büyük iddialarım yok, mükemmel anne olduğumu da söylemiyorum. Tüm yapmaya çalıştığım, aslında anneler olarak tüm yapmaya çalıştığımız; iyi niyetli, adil, dürüst, hayatın içindeki mutlulukları keşfedebilen çocuklar yetiştirebilmek. Gün gelir de başarmış olursak, ne mutlu bize…






 

Güncelleme Tarihi: 18 Mayıs 2016, 20:34
YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER

banner566

banner554

banner558

banner141

banner557

banner568