Yürekte har

dirimi dokuyan ilmeklerin 
örgüsü mü
bu gölgeler
bu kızışan havalar
bu koyu sessizlik


durmadan kayıp giden 
elden ve 
elde var sayılan hep
önceleri bol gelen üzerimize
sonra daralan 
geniş zamanların çıkmazında
epriyen epritilen


söyleyin: 
yüreğimize çöken tortular 
daha mı az acıtır canımızı 
ayaklar altında çıtırdayan 
her bir kuru yapraktan


ölü balık gözleriyle bakarken 
dünyaya insanlık
zihinlerini kapatırken ezberlerine
içler daha mı az acır
canlar ölüşürken
                     
                  
bak,                
ayaklar çıplak
uçurtmalar yırtık  
cesetle dolarken
her yer
yüreklerde har
akbabaların 
vicdanları firar


burası kabil değil
burası sözün bittiği yer


başka hiçbir şey değil                                                              

yoksa

“Tanrı da mı unuttu
yeryüzünü?”



Seval Arslan, “Suskunluğun” Mühür -2014, s. 45


YORUM EKLE
YORUMLAR
Seval Arslan
Seval Arslan - 3 yıl Önce

toplumun sessiz çığlığı şiirlerim sesime ses oldunuz iyi ki varsınız hepinize teşekkürler

Adalet Temurturkan
Adalet Temurturkan - 3 yıl Önce

Tanrı'nın evlatlarından utanıp yüzünü kapattığı vahşet zamanı icinden geçiyor dünya. Yüreğim yüreğinize, kalemim kaleminize kardeş olsun.

banner441

banner566

banner554

banner558

banner141

banner557

banner568